Gaur ez dago hitzerik. Halako egunetan soilik lasaitzaeak balio du. Bestela, zoro bueltatuko gara. Ezin dut ulertu nola hil dezakeen polizi apal bat, ezta nola joka dezakeen pakearekin. Nik uste Egiguren-ek pakearekin jolasteari utzi behar diola. Egin behar du, baina ez du egingo. Halaber, Ertzaintzaren laguntza ezinbestekoa da. Nork daki, baina atentatu hau eragotzi zezakeen.
Halako egunetan ENAM-en joku zikinarekin akordatzen naiz. “Non da Jon?” galdetzen dute euren askatasuna aldarrikatzen duten bitartean. Eurena bakarrik, besteok ez dugulako ezertarako balio.
Animuak ta aurrera beti.
GORA EUZKADI ASKATUTA
PD: Parkatu nire euskera maltzurra.
Viaje a Idaho 1938 (y 2)
-
Imanol Lizarralde (*) Manu de la Sota apuntó en su diario con ánimo
exhaustivo los nombres de los vascos que encontró o que simplemente vivían
Hace 6 días
2 comentarios:
ETAri ez zaio inportatzen ezer Jon...ez euskal gizartea, ez pertsonak, ezta bere Jon Anza... hori da ETA.
Agur bero bat
Publicar un comentario